…..jak zwykle zaczynam od moich ulubionych kropek….
Wydarzyło to się naprawdę!
I udało się!.
Jak wcześniej pisałam, o zlikwidowaniu kredytów dla uczniów ze szkół średnich- to jednak szkoła nasza nadal działa, żyje i ma się doskonale!!!
Rok 2025/2026 był ciekawym rokiem. Trzy razy w tygodniu, w środy, czwartki i piątki odbywały się zajęcia z różnymi grupami, ale tylko na Zoom, czyli lekcje wirtualne. Młodzież, która została pozbawiona kredytu, część jej, czyli chętni na wiedzę -zjawiali się co środę, zasiadając przy swych laptopach, aby “szlifować” język polski.
Każde lekcje z wszystkimi grupami rozpoczynały się datą, prognozą pogody i ….typowymi pytaniami: Jak minął tydzień? Była to niejako praca domowa. Każdy uczeń musiał sam napisać co ważnego zdarzyło się w ciągu siedmiu dni. Przybywało sporo nowych słów. Nasz klasowy słowniczek poszerzał, a raczej wydłużał się.
W tym wszystkim była gramatyka, historia dotycząca wydarzeń czy tradycji Polskich. Na przykład 3 Maja-uchwalenie Konstytucji w 1791 roku, Święto kościelne Maryjne, świętowanie Dnia Flagi, Dnia Polonii, rocznica 11 Listopada—Dzień Niepodległości, Dzień Sybiraka i wiele innych. Mimo, że nasze zajęcia odbywały i odbywają się poprzez Zoom, to jednak dbamy o to, aby spotykać się też fizycznie. Staramy widzieć się na żywo, jest to też okazja do poznawania się nawzajem. Przychodzimy z żonami, mężami i poprzez to tworzymy pewną wspólnotę. Zbliżyliśmy się do siebie, a nasze dyskusje na przeróżne tematy są dowodem na to, że nie mamy tematów tabu. Otwartość nasza jest absolutnie wynikiem zaufania wzajemnego, czujemy się ze sobą po prostu dobrze.
Młodzi, wiedząc, że nie dostaną żadnego kredytu, nie dostaną stopnia za dyktando, za czytanie, za rozwiązywanie wszelkich pytań i tak chętnie zjawiali się na ekranie.
Udało się zrozumieć, nauczyć się dobrze czytać ..wiersza “NA STRAGANIE”—Jana Brzechwy. Pierwszą i jedyną próbę na żywo mieliśmy w dniu zakończenia roku, pół godziny przed uroczystym zakończeniem.
Zaproszeni goście dopisali, a część studentów nie mogła dotrzeć z przyczyn rodzinnych.
Były czytane refleksje poszczególnych uczniów, dzielili się oni swymi wrażeniami z całego roku. Występ piętnastu studentów, był uroczym przedstawieniem– wręcz teatralnym.
Jeden z uczniów, zwycięzca Festiwalu piosenki w Mississauga zaśpiewał znany przebój Ireny Santor…”Powrócisz tu”.
Tym razem Uczniem Roku 2026 został Pan Ronald Wels. Pan Ronald ze swym fantastycznym poczuciem humoru ubarwiał nam zajęcia, a Jego solidność była bezkonkurencyjna w postaci prac domowych, nawet podczas przerw szkolnych.
Przy smacznym i różnorodnym jedzeniu…rozmów nie było końca. Pozowanie do zdjęć lub spontaniczne reakcje do kamer powodowało sporo śmiechu i radości.
Dziękuję wszystkim po kolei: rodzicom za wszelką pomoc, dziękuję uczniom za angażowanie się w naukę, dziękuję Państwu Crowhurst za prowadzenie naszego bloga, który reklamuje naszą szkołę.
Dziękuję wszystkim sponsorom: Weteranom Armii Polskiej tak Panom jak i Paniom, Grupie 7, Gminie 21, jak i Delikatesom Państwa Ustupskich, którzy zawsze służą poparciem i pomocą finansową, niezbędną do pracy w polskiej szkole.
Dziękuję też mojemu mężowi– Markowi.
Życzę wszystkim Państwu, drogim Uczniom cudownych wakacji, odpoczynku i do spotkania we wrześniu!!
Obecnie wypoczywam wraz z mężem w Polsce nad polskim morzem, a w następnym liście będą kolejne refleksje z pobytu w naszej Ojczyźnie.
