….ufff..chcialoby sie napisac ..jak goraco. Ale nie… juz nie goraco… ale moze zaczne od poczatku. Pisalam z Polski, o Kolobrzegu, nie wspomnialam o wypadzie do Gdanska. Bylo mnostwo wrazen, gdyz po raz pierwszy jechalismy nowym, ( no moze nie tak calkiem…) a na pewno nowoczesnym, wloskim pociagiem..Pendolino. Czas jazdy..do Gdanska nie byl rewelacyjny, gdyz jest tam jeden tylko tor i rozwijanie wiekszej szybkosci jest wrecz niewskazane. Zatem po 3 godzinach jazdy przybylismy do Gdanska. Ostatnio bylismy w tym jakze pieknym miescie ponad….44 lata temu. Az trudno bylo nam uwierzyc w to. Na dworcu czekala na nas bliska kolezanka, znana malarka, Gdanszczanka, ktora wraz ze swym mezem poswiecili nam mnostwo czasu pokazujac Gdansk ze wszystkich stron. Zwiedzalismy co sie dalo, a swietna sprawa bylo to, ze podczas naszej wizyty w tym miescie odbywal sie jak co roku Jarmark Dominikanski. Ojej!! czego tam nie bylo??? Sa zdjecia z komentarzami. Nastepnie powrocilismy do Kolobrzegu i pod koniec sierpnia wyjazd do Goleniowa a stamtad przez Warszawe do..Toronto, gdzie na lotnisku,czekali na nas dwaj najprzystojniejsi mlodzi mezczyzni… nasz syn Filip i nasz ziec Michal. Oczywiscie, bardzo szybko zaklimatyzowalismy sie ..(zmiana czasu, zmiana klimatu),i cieszylismy sie cala nasza cudna rodzinka, ta z Bostonu i ta z Oshawy. Byl wyjazd na dwa dni do Niagary z noclegiem….wrazen nie bylo konca. Powoli konczyly sie wakacje, pozostawaly wspomnienia… ale czas naglil i pomalenku zaczelam myslec o powrocie do szkoly, czyli prowadzenia kursu jezyka polskiego. Nie bede teraz pisala o problemach, na jakie napotykalismy ( moi ucznjowie i ja), ale na szczescie wszystko dobrze sie skonczylo i po miesiacu opoznienia kurs sie rozpoczal. Jest to inna szkola, budynek sredniej szkoly..Anderson i miesci sie w Whitby. Jak zawsze uczniowie staneli na wysokosci zadania. “Walczyli” o ten kurs jak lwy i mysle, ze nie powinnam byc zaskoczona, bo wlasnie Tacy ludzie tworza nasz kurs. Jest to grupa cudownych, dojrzalych i jakze oddanych ludzi, tworzacych wrecz kolo rodzinne. Lubimy przebywac ze soba, czujemy sie wszyscy ze soba bardzo dobrze, ufamy sobie, zartujemy, a nade wszystko jezyk polski jest tym naszym przewodnikiem w zasadzie we wszystkim. Bardzo dziekuje Panstwu, tym co nadal sa i tym, ktorzy przybyli jako “nowi”, ale od poczatku czuja to co my. do nastepnego spotkania na blogu…Krystyna Swirska.

When I last wrote from Poland, I talked about Kolobrzeg, the beautiful city where my husband and I spent most of our vacation. But we also went on a trip to Gdansk. To get there, we took the Pendolino, the new (or maybe not so new) train of Italian construction that connects Kolobrzeg with the ancient city on the Baltic. Duration of travel to Gdansk? Not all that impressive. Even though the train is built for speed, the train track is old, prohibiting anything that could be called “fast”. So, it was a bit of a slog, a 3 hour journey that should have been much shorter. In any case, we arrived in Gdansk for the first time in 44 years. A close friend met us at the train station. A Gdansk native and a painter, she and her husband showed us Gdansk as only a local can. We took in as many sights as possible. The city was bustling with activity and was especially busy because of the annual Dominican Fair. So many things to see, experience, and buy! After a few days we returned to Kolobrzeg and, at the end of August, a flight back from the Goleniow airport in Szczecin, via Warsaw, to Toronto. My son Filip and son-in-law Mike met us at Pearson. After a day of rest with the family in Oshawa, we all drove for an overnight adventure in Niagara Falls. But the summer was coming winding down and it was time to start thinking about returning to school and resume the Polish Language class. With some bumps here and there, the class resumed with a one month delay. We are in a different school this year, the Anderson High School in Whitby. As always, the students are fantastic. We have a wonderful group – a family – of mature and passionate people who are dedicated to the class. We enjoy each others company. We lunch and joke around. The love of the Polish language is what unites us. I thank all my students, those who have been coming to the evening for years and to those who decided to join us for the first time.
Krystyna Swirska.

JARMARK DOMINIKAŃski, to ponad 700 letnia tradycja, odbywa się co roku na przełomie lipca i sierpnia. Słynie przede wszystkim z pchlego targu i wyrobów artystyczno-rzemieślniczych.
załączam link…

https://pl.wikipedia.org/wiki/Gda%C5%84ski_Jarmark_%C5%9Bw._Dominika

Gdański Jarmark św. Dominika – Wikipedia, wolna encyklopedia
pl.wikipedia.org
Jarmark św. Dominika – cykliczna impreza handlowo-kulturalna, która co roku w sierpniu odbywa się w Gdańsku na Głównym Mieście. Jest to – obok …

To jest Pomnik Trzech Krzyrzy, ustawiony w czasie pierwszej Solidarności w tym miejscu krzyż drewniany został zamieniony na ten pomnik.
Znajduje się przy Pierwsze Bramie Stoczni Gdańskiej (kiedyś im. Lenina).
Załączam link
http://www.polska.travel/pl/inne-atrakcje-turystyczne/pomnik-trzech-krzyzy-w-gdansku/

Pomnik Trzech Krzyży w Gdańsku – polska.travel
www.polska.travel
Narodowy portal turystyczny polska.travel: największe atrakcje w Polsce, Unesco i zabytki w Polsce, noclegi, foldery PDF, kalendarz imprez

Fontanna Neptuna – zabytkowa fontanna w Gdańsku, która powstała z inicjatywy burmistrza Bartłomieja Schachmanna i rady miejskiej. Stoi w najbardziej …

o jest słynny Żuraw Gdański, najstarszy drewniany dźwig z czasów hanzeatyckich. Znajduje się na Długim Pobrzeżu nad Motławą
wiecej znajdziesz tutaj

https://pl.wikipedia.org/wiki/Brama_%C5%BBuraw_w_Gda%C5%84sku

Brama Żuraw w Gdańsku – Wikipedia, wolna encyklopedia
pl.wikipedia.org
Historia. Brama Szeroka (jedna z tzw. bram wodnych Głównego Miasta) istniała już w 1363, a z 1367 zachowała się łacińska wzmianka o dźwigu caranum.