Z ogromny żalem, smutkiem i niedowierzaniem dzielę się ze wszystkimi, którzy znali, słyszeli, a jeśli nie, to niech wiedzą, że 16 listopada 2023 roku, odeszła od nas żywych, przecudna OSOBA, mój Rysiaczek.
Oficjalnie Pani Ryszarda Łapińska-“Rica” dla niektórych.
Wiedzieliśmy, że od około pięciu lat zmagała się z bardzo nieprzyjemną i trudną chorobą jaką jest Alzhaimer.
Kim była Rysia?
…założycielką naszej Szkoły Średniej.
…To Ona wymyśliła nazwę szkoły: SZKOŁA ŚREDNIA JĘZYKA I KULTURY POLSKIEJ IM. C. K NORWIDA. Ileż w tej nazwie mieści się głębokiej treści?
… to Ona w kanadyjskim wydziale oświaty wymogła dodatkowe kredyty dla uczniów szkół średnich.
Do dziś pomagają one młodzieży w zdobywaniu punktów idących na studia.
… To Ona nauczyła nas jak należy mówić i śpiewać polski alfabet!!!
… To Ona opracowała programy, dla studentów, którym na początku było trudniej pisać czy mówić po polsku.
… to Ona uczyła dyscypliny, szacunku i miłości do drugiego człowieka.
… to Ona pełna wyrozumiałości, ciepła i ogromnej tolerancji pokazywała zawsze jak istotny jest człowiek, bez względu na kolor skóry, wiarę czy zapatrywania.
… to Ona organizowała wycieczki do Polski.
Będąc harcerką potrafiła zaszczepić w nas wszystkich poszanowanie do kraju, z którego pochodzimy i w którym zamieszkujemy.
Miała bardzo trudne dzieciństwo, a mimo to była taką normalną, uśmiechniętą i niesamowicie pogodną, empatyczną, kobietą, nauczycielką, przyjaciółką, mamą.
Jest nam jej brak i tak już będzie.
Znałam Rysiaczka od końca lat osiemdziesiątych.
Początkowo pomagałam w klasie czwartkowej, w której było bardzo dużo uczniów, w różnym wieku. Byli dorośli, była młodzież.
Ja …. nauczycielka z Polski z podziwem i ogromną ciekawością przyglądałam się pracy Rysi. Była niesamowicie zorganizowana, punktualna, wszystko ułożone w odpowiedniej linii. Potrafiła pracować w klasie z każdym uczniem, nawet osobno, a przy tym pozostali byli zajęci swą pracą i nikt nigdy się nie nudził. Dla Rysi znajomość polskiego alfabetu była priorytetem. I dziś wiemy, że bez znajomości alfabetu nie można ani czytać, ani pisać, a tym bardziej mówić.
Była i nadal jest moją inspiracją, a przez wiele lat jest z nami prawie codziennie. Ucząc dziś i kontynuując kurs języka polskiego jestem dumna i wiem, że Pani Ryszarda Łapińska jest zawsze z nami. Dziękujemy Ci kochana Pani Rysiu. Twoja Szkoła nadal żyje!!!!!!!!!!